Branko Horvat (1928 - 2003) rođen je u Petrinji (Hrvatska). Osnovnu i srednju školu završio je u Slavonskoj Požegi. Diplomirao je (1952) i doktorirao (1955) na Ekonomskom fakultetu u Zagrebu, dok je drugi doktorat odbranio na Univerzitetu u Manchester-u (1959). Bio je saradnik Ekonomskog instituta u Zagrebu (1953-1955.), glavni metodolog Saveznog zavoda za planiranje (1958-1963) i direktor Instituta ekonomskih nauka (1964-1973), potom profesor ekonomske analize na Fakultetu za vanjsku trgovinu, odnosno Ekonomskom fakultetu u Zagrebu (1974-1992). Predavao je na uglednim inostranim univerzitetima, bio je glavni urednik časopisa Economic Analysis (1967-1993), i ekonomski savetnik nekoliko vlada. Bavio se uglavnom problemima makroekonomske analize, političke ekonomije, ekonomske politike, planiranja i socijalizma.
Objavio je 30-ak knjiga, te više od 250 članaka u domaćim i međunarodnim časopisima. Bio je osnivač i predsednik Socijaldemokratske unije (1991). Njegova glavna dela su: Ekonomska teorija planske privrede (1961), Ogled o jugoslavenskom društvu (1969), Ekonomska analiza I (1972), Ekonomska politika stabilizacije (1976), Politička ekonomija socijalizma (The Political Economy of Socialism, 1982. za koju ga je Američko društvo ekonomista - American Economic Association, 1983. godine predložilo za Nobelovu nagradu za ekonomiju), Kosovsko pitanje (1988), Teorija vrednosti, kapitala i kamate (The Theory of Value, Capital and Interest, 1994), Teorija međunarodne trgovine: alternativni pristup (The Theory of International Trade: An Alternative Approach, 1999).